Franciszek Sokół – komisarz rządu w Gdyni w latach 1933–1939
W swojej 100-letniej historii Gdynia miała szczęście do dobrych gospodarzy. Jednym z nich był Franciszek Sokół, który objął urząd Komisarza Rządu RP w siódmą rocznicę nadania jej praw miejskich (1933).
Urodzony w 1890 roku w Cyrance (dziś część Mielca), był wcześniej wicestarostą w Kutnie, starostą w Nadwórnej i wicewojewodą stanisławowskim.
Na stanowisku komisarza pracował do ewakuacji kutrem rybackim z Oksywia na Hel w ostatnich dniach obrony Kępy Oksywskiej we wrześniu 1939 roku.
W ciągu 6,5 roku urzędowania, choć był to dla niego nowy teren i środowisko, konsekwentnie realizował ważne dla miasta przedsięwzięcia: powołanie zawodowej straży pożarnej, budowę rzeźni i hali targowej, rozwój komunikacji miejskiej oraz uratowanie przed likwidacją Stoczni Gdyńskiej. Do 1939 roku wybrukowano i wyasfaltowano 90 km ulic, chodników i krawężników, a zaprojektowano kolejne 400 km.
Po wojnie, na zaproszenie Eugeniusza Kwiatkowskiego, pracował do 1947 roku w Delegaturze Rządu ds. Odbudowy Wybrzeża. W 1950 roku zmuszony był jednak opuścić miasto na zawsze. Zmarł na zawał serca w 1956 roku w Krynicy-Zdroju i tam został pochowany.
Jego podejście do służby państwowej dobrze oddają słowa skierowane do pracowników Komisariatu Rządu: Wymagam czynnej lojalności i sumienności w wykonywaniu obowiązków. Sprzeciwiam się rozwarstwieniu w waszym gronie. Chcę szybkiego załatwiania spraw i uczynności wobec interesantów oraz dbania o urzędniczą opinię. Jak was widzą, tak was piszą – nie tylko tutaj, ale także w restauracjach, kawiarniach czy kabaretach. Jeśli chodzi o wydatki – zalecam oszczędności. A dygnitarstwu i bujaniu należy przeciwstawić realną pracę.
Tekst Jarosław Kaczmarczyk
